Blindheid

 

Het is verrassend vast te stellen dat blindheid het leven van een gezelschapshond niet moeilijker maakt. Het gaat zelfs zo ver dat veel baasjes pas beseffen dat hun hond zijn gezichtsvermogen heeft verloren als ze verhuizen of zijn omgeving wijzigen. Als u zich zorgen maakt over de ogen van uw hond, moet u een afspraak maken bij de dierenarts voor een onderzoek. Als de gezichtsscherpte van uw hond geleidelijk afneemt, zoals bij cataract of degeneratieve genetische ziekten, dan leert hij geleidelijk op een andere manier waar meubels, zijn kom of de trap zich bevindt, en herkent hij de plaats ervan alsof hij nog volledig beschikte over zijn gezichtsvermogen. Slecht zien is ook niet noodzakelijk een belemmering voor fysieke activiteiten buitenshuis: een oude blinde bordercollie van zeven jaar is in staat om uitstekende prestaties te leveren tijdens een spelletje apporteren. Hij kan zelfs nog heel veel plezier beleven aan lange wandelingen aan de lijn als het terrein relatief vlak is en als hij de weg kent. Maar als het gezichtsvermogen van uw hond begint te verminderen, dan kunt u het hem wat gemakkelijker maken, met name door gebruik te maken zijn andere zintuigen die wel intact zijn gebleven.

  • We praten allemaal met onze honden. Pas de manier waarop u mondeling communiceert met uw blind geworden hond aan door vaker met hem te praten en uw stembuigingen voor hem nog sterker te benadrukken.
  • U kunt de geurzin van uw hond gebruiken om hem te helpen zich beter uit de slag te trekken in huis, door voor hem bijvoorbeeld op deze manier een bepaald deel van het huis of appartement af te bakenen. Zo kunt u bijvoorbeeld een bron van gevaar zoals trappen aangeven met kleine hoeveelheden citroenolie of potpourri.
  • Laat geen voorwerpen achter op onverwachte plaatsen en verplaats de meubels ook niet, want dit kan verwarrend zijn.